Vincent gebruikt zijn autisme als kracht en ziet ook zo zijn voordelen

Het was vorige week ‘Autismeweek 2018’ met als thema ‘Luisteren naar autisme’. Mensen met autisme weten vaak heel goed hoe hun talenten en mogelijkheden het beste tot hun recht komen, bijvoorbeeld op school of op de werkvloer. Forum sprak met de 14-jarige Vincent die de diagnose Asperger (vorm van autisme) heeft. Vincent zit niet bij de pakken neer. Hij gebruikt zijn autisme als kracht doordat hij meerdere dingen tegelijk kan doen.
                                    
Ineke van Uden
08-04-2018, 20:59
Het gaat nu goed met Vincent, maar zijn moeder, Nancy van Heeswijk vertelt: “We hebben best een hele moeilijke periode gehad. Gelukkig trof Vincent een juf die al snel aangaf dat er iets aan de hand was, want je kunt er niet vroeg genoeg bij zijn. Doordat we al snel wisten dat Vincent Asperger heeft, konden we ook hulp daarop inzetten. En dat heeft hem wijs gemaakt. Je kunt niet over autisme heen groeien, maar hij heeft geleerd er mee om te gaan.” Het bleek een hele zoektocht om de juiste hulpverlening te vinden. Het medische circuit bleek een behoorlijke doolhof te zijn. Vincent: “Als je de juiste hulpverlener tegenkomt moet je open staan voor hulp. Ik stond in het begin niet open voor hulp. Ik zag alles als commentaar en leefde erg in mijn eigen wereld. Mijn wereld was ook de waarheid. Maar toen ik hulp accepteerde ging het een stuk beter met mij. En daardoor functioneer ik nu ook goed.” Vincent vindt het lastiger om met leeftijdsgenoten om te gaan dan met volwassenen: “Kinderen hebben sneller de neiging tot pesterig gedrag. Vooral als ze merken dat je anders bent dan anderen. Want dan gaan ze je ook behandelen als ‘een andere’.” Nancy: “Vincent heeft door zijn Asperger moeite om emoties goed in te schatten en daardoor gaat het contact ook wat moeilijker.” Als voorbeeld legt Vincent uit: “Laatst moesten we in de klas een antwoord geven op de vraag ‘wat is liefde’. Mijn antwoord was dat dat een chemische reactie is. De klas begon wat te lachen. Ik kan dan niet goed inschatten of ze me uitlachen, of ze me toelachen of dat ze het antwoord grappig vinden.” Vaak lees je dat mensen met autisme een prikkelverwerkingsstoornis hebben. Vincent noemt het geen stoornis: “Ik merk alles op. Ik weet dat mijn stiefvader nu aan het koken is, want ik hoor de pannen sissen, ik weet dat de hond achter de deur ligt, ik weet dat mijn voet hangt, ik zie en hoor van alles. Maar daar kun je ook je voordeel van maken. Ik kan dus multitasken. Ik ben altijd wel met vijf dingen tegelijk bezig.” En dat is handig, maar kan ook wel eens lastig zijn. Want wat doe je als je een toets hebt op school en je je dus moet focussen op de toets? Vincent: “Dan moet ik me inderdaad concentreren op de toets, maar neem ik ook iets in de hand om in te knijpen, zet ik een koptelefoon met muziek op, doe ik iets in mijn mond om zo met meerdere dingen bezig te zijn. Ik moet al die vijf lijnen bezig houden.” Op de lagere school gebruikte Vincent een poosje medicatie. Dat maakte hem behoorlijk rustig. Nancy: “Maar was de medicatie uitgewerkt, dan was Vincent net een stuiterbal. Een groot nadeel van gebruik van medicatie was dat de emotie ook onderdrukt werd. Vincent voelde zich opgesloten in zijn eigen lijf. Emoties moet je kunnen voelen en ook kunnen uiten. Vincent besloot om te willen stoppen met medicatie.” Hij realiseerde zich wel dat hij dan een andere vorm moest vinden om zichzelf rust op te leggen: “Ik plaats als het ware dammen in de rivieren om mijn prikkels te reguleren, maar laat het niet overstromen als ik de dam weghaal.” Ook zoekt Vincent vaak rust op zijn kamer. Het kan zomaar zijn dat hij tijdens zijn verjaardagsfeest op een gegeven moment boven gaat zitten. Weg van de drukte. Andere mensen vinden wel eens dat Vincent soms ‘zomaar’ met een verhaal begint, terwijl het gesprek heel ergens anders over ging. Vincent: “Als ik een bepaald woord hoor dan kan het zomaar zijn dat mijn gedachten naar een andere situatie gaan die ook met dat woord te maken heeft. Voor mij heel logisch, want ik heb dan een link gelegd met een ander verhaal maar voor de anderen soms onbegrijpbaar. Die denken dan dat ik zomaar naar een ander onderwerp overstap.” En als Vincent zich in een onderwerp bijt, dan kan hij daar heel gedetailleerd over vertellen. Nancy: “Vincent wil dan graag dat wij zijn verhaal begrijpen en ziet niet dat het ons boven de pet gaat. Hij wil dan heel graag daar van alles over vertellen. Een ander voelt dan aan dat je niet op een gedetailleerde uitleg zit te wachten en dat die ander het niet snapt. Bij Vincent moet je dat uitspreken, dat leest hij niet van je gezicht af.” En zo zijn er meer dingen die je soms gewoon even moet zeggen tegen Vincent. Vincent: “Als ik iemand een vriendschappelijk tikje geef, kan die wel eens harder aankomen dan wat ik ermee bedoel. Het is dan goed dat mensen mij dat zeggen. Sowieso is het prettig als mensen me vertellen als ik me vreemd gedraag. Dan kan ik me aanpassen.” Het is niet zo dat Vincent in een volgende situatie dan wel direct goed reageert, dat heeft veel herhaling nodig. Wat willen Vincent en Nancy de lezers nog meegeven? Vincent: “Wat ik de mensen nog wil meegeven - die dit verhaal lezen - is dat je niet moet denken dat iedereen met een vorm van autisme hetzelfde is, hetzelfde doet en hetzelfde denkt. Geen enkele persoon is hetzelfde en ook geen enkele persoon met autisme is hetzelfde.” Nancy: “Ik heb gezien en weet uit ervaring hoe belangrijk het is dat je zo vroeg mogelijk hulp inzet. En de tocht door hulpverlenersland is niet makkelijk. Buiten dat het een hele doolhof is, tref je soms ook hulpverleners waar het niet mee klikt. Met alle respect, maar als een meisje van 21 jaar mij als moeder met een paar kinderen gaat vertellen hoe ik moet opvoeden terwijl ze zelf geen kinderen heeft, dan is dat voor mij niet de juiste persoon tegenover mij. Soms heb je geluk en tref je iemand die ‘goud waard is’ Vincent trof een MatchMentor (soort buddy) via het CMD, dat klikte erg goed en daar heeft hij veel aan gehad. Blijf zoeken naar een hulpverlener die bij je past. En wat ik ook nog kwijt wil is dat ‘autist’ tegenwoordig een scheldwoord is. Dat kan de ander erg veel pijn doen. Wat zou het mooi zijn als er ook maar één iemand na het lezen van dit verhaal zich dat realiseert.”

Foto: Nancy van Heeswijk met haar zoon Vincent. (foto: Floor Hendriks).

Advertentie


Reacties


Advertentie


Meer nieuws